![]() |
||
شناسنامه | ||
---|---|---|
نام کامل | علی پروین | |
زادروز | ۳ تیر ۱۳۲۵ | |
زادگاه | تهران، ![]() |
|
قد | ۱٫۶۸ | |
نام مستعار | سلطان | |
اطلاعات باشگاهی | ||
باشگاه کنونی | بازنشسته | |
شمارهٔ پیراهن | ۷ | |
پُست | هافبک | |
باشگاههای حرفهای | ||
سالها | باشگاهها | بازی(گل) |
?-۱۳۴۷ ۱۳۴۸-۱۳۴۹ ۱۳۴۹-۱۳۶۶ |
![]() ![]() ![]() |
۳۴۱ (۱۲۱) |
تیم ملی | ||
۱۳۴۹-۱۳۵۹ | ![]() |
|
دوران مربیگری | ||
۱۹۸۲-۱۹۸۸ ۱۹۸۸-۱۹۹۳ ۱۹۸۹-۱۹۹۳ ۱۹۹۸-۲۰۰۳ ۲۰۰۵-۲۰۰۶ |
پرسپولیس پرسپولیس ایران پرسپولیس پرسپولیس |
علی پروین (زادهٔ ۳ مهر ۱۳۲۵، تهران) بازیکن، کاپیتان و مربی پیشین تیم ملی فوتبال ایران است.
علی پروین در روز سوم مهر ۱۳۲۵ در تهران، محله بازار، کوچه غریبان به دنیا آمد.او پنجمین فرزند یک خانواده پرجمعیت ده نفره است . تولد پروین تقریباً مصادف با تاسیس باشگاه مردمی و سازنده شاهین بود.
علاقه پروین به فوتبال از همان سالهای کودکی شکل گرفت . در همان سالها خانواده اش به محله دولاب ( خیابان عارف) نقل مکان کردند. این جابجایی در افزایش علاقه او به فوتبال تاثیر بسزایی داشت زیرا محله دولاب به خاطر داشتن زمینهای خاکی فراوان مثل زمین نادر، زمین منبع، زمین عارف و ... مورد توجه علاقه مندان به فوتبال بود . وی در مهرماه ۱۳۳۲ وارد دبستان شد و از مدرسه توحید، تحصیل را آغاز کرد ولی علاقه شدید او به فوتبال مانع پیشرفت او در زمینه درسی شد. پروین فوتبال را به طور جدی از دوازده سالگی و از زمین عارف واقع در خیابان ۱۷ شهریور و محلات شیوا و غیاثی آغاز کرد . اولین تیمی که او به عضویت آن درآمد تیم عارف بود که با همت و تلاش جعفر بیگی تاسیس شده بود. پروین در این سالها شاهد درخشش فوتبالیستهای ایرانی مانند کوزه کنانی، پرویز دهداری، بیوک جدیکار، مسعود برومند و... در عرصه بازیهای داخلی و خارجی بود و همیشه بازیهای دو تیم پرطرفدار شاهین و تاج را پیگیری می کرد. روز پنجم خرداد ۱۳۳۷ برای این نوجوان فوتبال دوست یک روز تلخ و فراموش نشدنی است زیرا تیم ملی فوتبال ایران در بازیهای آسیایی ۱۹۶۴ توکیو با ۴ گل به تیم اسرائیل باخت.(بقیه در ادامه مطلب) - منبع:ویکیپدیا
![]() |
||
شناسنامه | ||
---|---|---|
نام کامل | علی پروین | |
زادروز | ۳ تیر ۱۳۲۵ | |
زادگاه | تهران، ![]() |
|
قد | ۱٫۶۸ | |
نام مستعار | سلطان | |
اطلاعات باشگاهی | ||
باشگاه کنونی | بازنشسته | |
شمارهٔ پیراهن | ۷ | |
پُست | هافبک | |
باشگاههای حرفهای | ||
سالها | باشگاهها | بازی(گل) |
?-۱۳۴۷ ۱۳۴۸-۱۳۴۹ ۱۳۴۹-۱۳۶۶ |
![]() ![]() ![]() |
۳۴۱ (۱۲۱) |
تیم ملی | ||
۱۳۴۹-۱۳۵۹ | ![]() |
|
دوران مربیگری | ||
۱۹۸۲-۱۹۸۸ ۱۹۸۸-۱۹۹۳ ۱۹۸۹-۱۹۹۳ ۱۹۹۸-۲۰۰۳ ۲۰۰۵-۲۰۰۶ |
پرسپولیس پرسپولیس ایران پرسپولیس پرسپولیس |
علی پروین (زادهٔ ۳ مهر ۱۳۲۵، تهران) بازیکن، کاپیتان و مربی پیشین تیم ملی فوتبال ایران است.
علی پروین در روز سوم مهر ۱۳۲۵ در تهران، محله بازار، کوچه غریبان به دنیا آمد.او پنجمین فرزند یک خانواده پرجمعیت ده نفره است . تولد پروین تقریباً مصادف با تاسیس باشگاه مردمی و سازنده شاهین بود.
علاقه پروین به فوتبال از همان سالهای کودکی شکل گرفت . در همان سالها خانواده اش به محله دولاب ( خیابان عارف) نقل مکان کردند. این جابجایی در افزایش علاقه او به فوتبال تاثیر بسزایی داشت زیرا محله دولاب به خاطر داشتن زمینهای خاکی فراوان مثل زمین نادر، زمین منبع، زمین عارف و ... مورد توجه علاقه مندان به فوتبال بود . وی در مهرماه ۱۳۳۲ وارد دبستان شد و از مدرسه توحید، تحصیل را آغاز کرد ولی علاقه شدید او به فوتبال مانع پیشرفت او در زمینه درسی شد. پروین فوتبال را به طور جدی از دوازده سالگی و از زمین عارف واقع در خیابان ۱۷ شهریور و محلات شیوا و غیاثی آغاز کرد . اولین تیمی که او به عضویت آن درآمد تیم عارف بود که با همت و تلاش جعفر بیگی تاسیس شده بود. پروین در این سالها شاهد درخشش فوتبالیستهای ایرانی مانند کوزه کنانی، پرویز دهداری، بیوک جدیکار، مسعود برومند و... در عرصه بازیهای داخلی و خارجی بود و همیشه بازیهای دو تیم پرطرفدار شاهین و تاج را پیگیری می کرد. روز پنجم خرداد ۱۳۳۷ برای این نوجوان فوتبال دوست یک روز تلخ و فراموش نشدنی است زیرا تیم ملی فوتبال ایران در بازیهای آسیایی ۱۹۶۴ توکیو با ۴ گل به تیم اسرائیل باخت.
پروین در جوانی به تیم البرز که در واقع تیم دسته دوم باشگاه کیان بود پیوست – تیمی که توسط علی الهی و داود معروف اداره می شد . درخشش او و بازیهای قابل قبولش باعث شد تا در سال ۱۳۳۴ به تیم کیان – که آن زمان منصور امیرآصفی را به عنوان مربی و بازیکنانی نظیر پرویز قلیچ خانی، گودرز حبیبی و عزت جانملکی را در اختیار داشت- بپیوندد. وی دو سال در باشگاه کیان عضویت داشت.
پروین در این زمان به تیم ملی فوتبال جوانان ایران دعوت شد و این تیم را در مسابقات ۱۹۶۶ فیلیپین همراهی کرد و تا مرحله نهایی صعود کردند ولی تیم به مقام قهرمانی دست نیافت. پروین در این دوره بازیها ۵ گل به تیمهای ژاپن و سریلانکا زد.
پس از تشکیل باشگاه پیکان در سال ۱۳۴۶ ، پروین به این تیم پیوست . وی در سال ۱۳۴۷ مرد شماره یک تیمش بود و در سال ۴۸ علی رغم پیوستن بازیکنان بزرگی مثل همایون بهزادی که از پرسپولیس به پیکان آمده بودند باز هم بهترین بازیکن تیم بود و موفق شد با پیراهن پیکان به مقام قهرمانی برسد.
بازی خوب پروین به همراه تیمش در برابر تیمهای یاد شده موجب شد تا پیکان آوازه ای داشته باشد. همچنین این تیم در یک دیدار تدارکاتی دو بر یک مغلوب تیم ملی امید استرالیا شد. گل پیکان توسط پروین به ثمر رسید.
در بیست وچهار سالگی توسط محمد بیاتی (مربی وقت) به تیم ملی دعوت شد و در روز ۱۵ شهریور ۱۳۴۹ و در رقابتهای جام عمران منطقه ای در مقابل تیم ملی فوتبال پاکستان در نیمه دوم به جای علی جباری به میدان آمد و یکی از هفت گل ایران را نیز به ثمر رساند. وی دوازده روز بعد (۲۷ شهریور) برای اولین بار با پیراهن پرسپولیس به میدان آمد و این تیم را در مصاف با عقاب یاری داد. در روز سوم مهرماه در دیدار دوستانه با استقلال (۳-۲) یکی از دو گل تیمش را زد و به همراه تیم پرسپولیس قهرمان تهران شد و به مسابقات لیگ منطقه ای راه یافت که بازیهای خود را در کرمان پیگیری کرد. پرسپولیس پس از صعود از گروه اول (زیر گروه) در مرحله دوم با تیمهای پاس و برق تهران و استقلال شیراز همگروه شد و به عنوان تیم دوم گروه خود به مصاف تیم اول گروه دیگر استقلال رفت و در حالی که بازی تا دقیقه ۷۵ یک بر یک مساوی دنبال می شد، قرمزها در اعتراض به نحوه قضاوت، زمین بازی را ترک کردند! فدراسیون وقت نیز پرسپولیس را ۳ بر صفر بازنده اعلام کرد.عباس چناری: لباس سیاه داوری در گنجه است!
چرخدستی کرایهای کنار نیمکت سنگی است. پشت داده به سطلی انباشته از زباله. چند طاقه نایلون، کوتاه و بلند، به تنه قطور درخت تکیه زدهاند. چایفروش دورهگرد بین دستفروشها و مغازهدارهای بازار پرسه میزند و کتری زرد فلزی و سبد لیوانهای پلاستیکی و کیسه قند، او را دنبال خودش میکشد. داور بازی فوتبال ایران و عمان، که از هفت صبح تا هشت شب، کنار گذر بازار، همپای بقیه دستفروشها، چشم انتظار است که متری نایلون از او بخرند، مجال برای سرد شدن چایش را بیهوده میبیند. پنج تکه لباس روی هم پوشیده که بتواند ۱۳ ساعت در هوای دو درجه بالای صفر آبان ماه دوام بیاورد. هرچند دقیقه، دو دست را به هم میساید که گرم شود.
«چهار سال پیش، هوای زمستان ۱۷ درجه زیر صفر بود و من همین جا بودم.
ریههایم از سرما صدا میکرد.» کیسه پلاستیکی که روی جوراب پوشیده تا مانعی
باشد برای نفوذ آب از کف سوراخ شده کفشهایش، از دهانه پاچههای شلوار
بیرون زده. چشمهایش، عابران را میپاید که کدامشان گردن به سمت آن
طاقههای نایلون برمیگردانند تا گوشهای از نان شب خانهاش جور شود. آن
طاقههای نایلون و آن چرخدستی کرایهای، مجموع سرمایه «عباس چناری» است.
چناری، داور بازی فوتبال ایران و ترکمنستان، ۳۰ سال است که با دستفروشی
زندگی میکند در گذر بازار تهران. بین ورودی مسجد شاه و پله نوروزخان.
روبهروی یکی از شعبههای «بنیاد علوی». تابستانها، عروسک پلاستیکی
میفروشد و زمستانها، نایلون. در فاصله سال ۶۰ تا ۸۲ که برای داوری صدایش
میکردند، وضع بد نبود. همان حق داوری که از ۵۰۰ تک تومانی برای هر بازی
شروع شد و به ۳۰ هزار تومان رسید، کمک بزرگی بود برای تامین مخارج یک
خانواده هشت نفره اجارهنشین. «آبان ۸۲، بازی سایپا و شموشک نوشهر بود. جام
حذفی ایران در ورزشگاه شیرودی که داوری کردم. از آن وقت هر چقدر منتظر
شدم، دیگر صدایم نکردند.» بابت تمام جنسها بدهکار است. سر جمع ۳۰ میلیون
تومان بدهی دارد که ۱۱ میلیون تومانش بدهی بانک است. بدهی وام پنج میلیون
تومانی که در این سالها آنقدر جریمه خورد که دو برابر را هم رد کرد.
«برای عروسی دخترهایم وام گرفتم. برای خرید جهازشان. حالا بانک ملی هر روز
به ضامنهایم اخطار میدهد. آنها هم به من.» قرار نبود چناری پایش به داوری
فوتبال باز شود برای خودش آدمی بود که تفریحش، فوتبال در زمینهای محله
بود. «با حمید درخشان در تیم جوانان مزدا همبازی بودم. با عزت کمرهای
همبازی بودم. خدا بیامرزدش.» زندگی را هم با کار در «ایران ناسیونال» برای
«محمود خیامی» میگذراند. سالهای آخر قبل از انقلاب، شده بود رییس طبقات
فروشگاههای زنجیرهای کوروش مرکزی و فرشته. «۴۵۰ تومان حقوق میگرفتم.»
انقلاب که شد، چناری هم همدل شد با همه آنهایی که برای پیروزی میجنگیدند.
«شب نامههای امام را پخش میکردم.» کارتهای عضویت کمیته را نشان میدهد.
«برادر عباس چناری، متولد ۱۳۳۵، سرپرست کمیته شماره ۱۳ فروشگاه کوروش مرکزی
…… برادر عباس چناری، متولد ۱۳۳۵، پاسدار کمیته جنوبشرق تهران» جنگ که
شروع شد، عباس و تنها برادرش راهی جبهه شدند. «در عملیات خیبر و فاو بودم.
در جنگهای نامنظم شرکت کردم تا سال ۶۳ در جبهه بودم.» سال ۶۲، برادر شهید
شد. از همان زمان انگار ورق برگشت. مادر زمینگیر شد. بنیاد شهید، حقوقی
برای مادر تعیین کرده بود. رقمش آنقدر بود که عباس مجبور شد مادر را بیاورد
خانه خودش. در همان خانه مستاجری. «آن زمان یک دختر داشتم.» آن زمان، سه
سال از بیکاری عباس میگذشت و سه سال بود که دستفروشی میکرد. «سال ۶۰،
مسوول شورای اسلامی فروشگاه کوروش مرکزی بودم. رییس هیاتمدیره، جوانکی بود
به اسم… . از دزدیها باخبر شده بودم و گزارش میکردم. اخراجم کرد. رفتم
وزارت کار نبش خیابان بهار شکایت کردم. ۵۰ هزار تومان دادند. تمام شد.»
همان سال، دستفروشی هم شروع شد. شغل دیگری نبود. چناری دوره کلاس داوری را
هم با چند نفر از دوستانش گذرانده بود اما از داوری خرج زندگی در نمیآمد.
«یک روز، تنها چیزی که در خانه داشتیم یک و نیم تکه نان بیات بود. رفتم
بازار. چند نفر از فامیلها در بازار در کار فروش نایلون بودند. نشستم کنار
خیابان و به دستفروشها نگاه کردم. شب که برگشتم خانه، همسرم پرسید چقدر
کار کردی؟ گفتم هیچ. فردای همان روز رفتم بازار. از فامیلها چند متر سلفون
قرض گرفتم و روی یک جعبه میوه کنار خیابان چیدم. آن روز ۲۰ تومان کار
کردم.» چناری در ۵۵ سالگی پیرتر از آن است که هر روز آن طاقههای ۵۰ کیلویی
نایلون را جابهجا کند. هر شب، طاقههای بلندتر را روی شانه میگیرد و
طاقههای کوچکتر را روی همان چرخدستی میگذارد و میبرد یک زیرپله آن طرف
خیابان و صبح، همین مسیر تکرار میشود. «هر روز، ساعت شش صبح بیدارم، یعنی
چشمهایم روی هم نمیماند. خیلی هم خستهام. واقعا توان کار ندارم. درد پا
و کمرم بیچارهام کرده. اما به خودم میگویم عباس، یک ساعت دیر بجنبی
امروز نان نداری که بخوری.» بار عروسک، سبکتر است اما فروش ندارد. حالا هم
که عروسکفروشها و نایلونفروشها آنقدر از او طلب دارند که جواب سلامش
را هم نمیدهند. چند مغازهدار روبهروی چناری اما هوایش را دارند و او را
میشناسند. خیلی از عابرها هم او را میشناسند. «بارها شنیدهام که
عابرپیاده میگفته این عباس چناری است. داور فوتبال. برویم چند متر نایلون
از او بخریم. سنگینی نگاهها آزارم میدهد.» خیلیها هم او را دستفروشی
همچون بقیه میبینند. مثل همان مردی که دو متر نایلون میخواهد و کار به
چانهزنی برای قیمت میرسد و چناری، کوتاه میآید فقط برای اینکه مرد بخرد و
نرود. مرد هم او را نمیشناسد. چناری، طاقه نایلون را روی یک صندلی شکسته
میاندازد. صندلی، حکم میز و ویترین برایش دارد. شاگرد یکی از مغازهها به
کمک میآید. طاقه را باز میکند و متر میزند. دو متر میبرد و تا میزند و
میدهد دست مرد. مرد دسته قطور پنج هزار تومانی را از جیب در میآورد تا
دو اسکناس کف دست چناری بگذارد. مرد میرود و حسرت نگاه چناری دنبالش.
«عکاس یکی از نشریات ورزشی از اینجا رد میشد، رفتم و پرسیدم شما خبرنگاری؟
گفت بله. گفتم برو به عادل فردوسیپور بگو که من اینجا هستم. رفته بود و
گفته بود. آنها هم از برنامه تلویزیونی ۹۰ آمدند و از من یک فیلم گرفتند و
ساعت دو نیمهشب پخش شد. گزارشگر میگفت که از شرمندگی، روی ایستادن ندارد.
بعد از پخش برنامه، آقای تاج به من تلفن زد و صدایم کرد و رفتم. او و آقای
رسولینژاد که معاون وزیر ورزش بود، من را به صندوق حمایت از پیشکسوتان و
قهرمانان ورزشی معرفی کردند. بعد از ۵۵ سال زندگی برای من و خانوادهام
دفترچه بیمهدرمانی درست کردند و قرار شد که در سالهای آینده هم از مسکن
مهر، یک خانه دو خوابه در فردوس شهریار بدهند.» چناری پدر پنج فرزند است.
یک پسر و چهار دختر. نوشته روی سر برگ مهر و امضا شده بیمارستان روانپزشکی
«روزبه» اینطور میگوید که همسر و پسر ۲۶سالهاش به علت ناراحتی روانی و
افسردگی شدید باید به طور مرتب در بیمارستان روزبه تحتنظر باشند.
بیمارستانی که هزینههایش باید نقد پرداخت شود. حالا چناری تنها نانآور
خانواده هشت نفره است. یکی از دخترها با دو فرزندش هم، میهمان خانه پدر
است. «یکی از دخترهایم فوقلیسانس پرستاری گرفته و شوهرش هم عضو هیات علمی
دانشگاه کرمانشاه است. یکی دیگر از دخترها هم بهزودی مهماندار هواپیما
میشود. این بچهها را با همین دستفروشی کنار خیابان تا اینجا رساندم.
همیشه میگفتم من تمام سختیها را تحمل میکنم فقط برای آنکه شما درس
بخوانید و بتوانید حقتان را از این جامعه بگیرید.»
پروین در قالب تیم پرسپولیس، قهرمانی در لیگ را تجربه و در این بازی ها۶ بار گلزنی کرد . در این سالها پرسپولیس که از نظر مادی در وضع خوبی بسر می برد در برابر باشگاههای خارجی بسیاری حاضر شد.
گل : علی پروین
گلها : علی پروین
در این سال پروین در دو دیدار پرسپولیس برابر استقلال به میدان رفت که حاصل آن یک تساوی برای دو تیم و یک پیروزی ۴ بر ۱ برای پرسپولیس بود . در این سال رقابتهای جام بینالمللی کورش نیز برگزار شد و یا قهرمانی تیم ملی فوتبال ایران خاتمه یافت .
تیم ملی فوتبال ایران در این سال درگیر مسابقات مقدماتی المپیک ۱۹۷۲ مونیخ بود و در پایان موفق شد مجوز حضور در المپیک را بدست آورد . یک هفته بعد از صعود به المپیک، تیم ملی فوتبال ایران عازم بازیهای جام برزیل موسوم به جام جهانی کوچک شد و ۴ دیدار حساس رابرگزار کرد.
در شهریور ۱۳۵۱، بازیهای المپیک مونیخ برگزار شد و تیم ملی ایران با دو شکست سنگین در برابر مجارستان و دانمارک و یک پیروزی دلچسب در برابر برزیل در دور اول حذف شد . در بازیهای مقدماتی و نهایی المپیک و همچنین جام برزیل ، علی پروین یکی از بازیکنان ثابت تیم بود که در کنار پرویز قلیچ خانی، جواد قراب و محمد صادقی خط میانی تیم ملی را تشکیل می دادند و به تناوب بازیکنانی مثل مناجاتی، علی جباری و کارو حقوردیان در کنار آنها بازی می کردند .
ترکیب ثابت پرسپولیس در این سال (۱۳۵۱)عبارت بود از : طاووسی، کاشانی، وطنخواه، آشتیانی، شاهرخی، معینی ، علی پروین، ادیبی، بهزادی، کلانی، ایرانپاک و خوردبین
در این سال بازیهای مقدماتی جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ آلمان برگزار شد و تیم ملی فوتبال ایران که در دور اول درخشان ظاهر شده بود در مصاف با قهرمان قاره اقیانوسیه (استرالیا) با بدشانسی مواجه شد و با مصدومیتهای ناشی از برگزاری دیدار دوستانه با زلاندنو که چند روز قبل از دیدار با استرالیا انجام شده بود و اعمال نظرهای غیر مسئولانه، عدم تدارک کافی و سیستم دفاعی و محافظه کارانه در برابر استرالیا شکست سنگینی را متحمل شد . یک هفته بعد در تهران، ایران با دو گل استرالیا را مغلوب کرده ولی به خاطر گل زده کمتر، از جام جهانی خداحافظی کرد. در این رقابتها پروین یکی از اعضای ثابت و کلیدی ایران بود.
سال ۵۲ اولین دوره جام تخت جمشید برگزار شد و تیم پرسپولیس در اوج قدرت خود با کسب ۳۷ امتیاز و بدون باخت و با داشتن بهترین خطوط دفاع و حمله قهرمان شد.نتیجه حیرت انگیز ۶ بر صفر این تیم در مقابل تاج تهران نیز در همین سال به وقوع پیوست
همچنین در این سال پرسپولیس در حالی که از بازیکنان بزرگی سود میبرد و علی پروین را در اوج می دید در چارچوب دیدارهای بی المللی و دوستانه به مصاف حریفان رفت .
در سال ۵۳، تیم پرسپولیس نایب قهرمان دومین دوره جام تخت جمشید شد.ترکیب اصلی پرسپولیس در این سال عبارت بود از : مودت، کاشانی، الله وردی، معینی، وطنخواه، سلیمانی ، علی پروین، ادیبی، ایرانپاک، کلانی و حاج رحیمی پور
در شهریور ماه همین سال بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ در تهران برگزار شد و ایران با غلبه بر تیمهای پاکستان، برمه و بحرین به مرحله۱/۸ نهایی صعود کرد و در آنجا اسیر خط دفاعی و بازی بسته تیم مالزی شد تا اینکه علی پروین با گل سرنوشت ساز خود راه صعود ایران را هموار کرد. در مرحله بعدی نیز ایران با گذر از سد تیمهای کره جنوبی و عراق به فینال رسید و در نهایت با شکست اسرائیل قهرمان آسیا شد.
در روز ۲۹ آذر در دیدار با چکسلواکی ، پروین که در این زمان ۲۸ ساله بود برای اولین بار بازوبند کاپیتانی تیم ملی را بر بازو بست.
در این سال بازیهای مقدماتی المپیک ۱۹۷۶ مونترال برگزار شد و تیم ایران با گذشتن از سد تیمهای چون عربستان، عراق، بحرین و کویت مجوز حضور در المپیک را اخذ کرد. در این رقابتها علی پروین کاپیتان تیم ملی بود.
در این سال جام تخت جمشید نیز سومین دوره خود را انجام شده دید و تیم پرسپولیس با کسب ۴۲ امتیاز بالاتر از تیم هما قهرمان شد.
ترکیب اصلی پرسپولیس در سال ۵۴ : مودت – ذوالفقار نسب – آشتیانی – حاج رحیمی پور – علی پروین – دادکان – سلیمانی – ایرانپاک – فتاحی – ادیبی – دستجردی
پرسپولیس در سال ۵۴ در یک دیدار دوستانه به مصاف تیم مشهور منچستر یونایتد انگلستان رفت و با این تیم ۱-۱ مساوی کرد . گل پرسپولیس توسط علی پروین به ثمر رسید.[نیازمند منبع]
سال ۵۵، برای پروین، سالی توام با افتخار بود . وی در این سال پس از خداحافظی ابراهیم آشتیانی، رسماً کاپیتان پرسپولیس شد و به همراه این تیم عنوان نایب قهرمانی جام تخت جمشید را بدست آورد. ترکیب اصلی پرسپولیس در این سال : مودت – دادکان – ذوالفقار نسب – فاطمی مقدم – ادیبی – علی پروین – حاج رحیمی پور – عزیزی – ایرانپاک – الله وردی – دستجردی.
در خرداد همان سال جام ملتهای آسیا (۱۹۷۶) در تهران پیگیری شد و ایران با برتری مقابل تیمهای عراق، یمن و چین به فینال بازیها رسید که در بازی نهایی ایران با ضربه آزاد تماشایی پروین، سومین جام ملتهای آسیا را به طور متوالی از آن خود کرد
یک ماه پس از قهرمانی آسیا ، پروین به همراه تیم ملی عازم کانادا شد. تیم ملی فوتبال ایران در المپیک ۱۹۷۶ کانادا نتایج نسبتاً خوبی گرفت .
پروین در برابر تیم قدرتمند لهستان – که در آن دوره قهرمان بازیها شد – موفق شد گل اول ایران را به زیبایی هر چه تمامتر به ثمر برساند. در دیماه همان سال بازیهای مقدماتی جام جهانی آرژانتین شروع شد و تیم ایران در بازی اول به راحتی و با نتیجه ۳ بر صفر عربستان را مغلوب کرد. در بازی دوم (۱۸ بهمن۵۵) در حالی که بازی گره خورده بود و تابلوی ورزشگاه آزادی نتیجه را صفر – صفر نشان می داد باز هم یک ضربه تماشایی از سوی پروین فریادرس تیم ملی شد.
در این سال پیروزی با مربیگری پروین ضمن کسب عنوان قهرمانی جام باشگاههای تهران، در مسابقات لیگ قدس که در دوگروه برگزار میشد، در گروه اول صدرنشین و به مرحله نیمه نهایی صعود کرد. در این سال و پس از ناکامی تیم ملی ایران در صعود به جام جهانی ایتالیا، فدراسیون فوتبال ایران علی پروین را به عنوان سر مربی تیم ملی منصوب کرد.
وی اولین بار در تاریخ ۱۰ آذر ۶۸ در دیدار مقابل یمن جنوبی روی نیمکت نشست . پروین در اولین حضور به عنوان مربی، تیم ایران را در جام صلح و دوستی کویت همراهی کرد. در اواخر این سال از سوی پروین ۱۰۰ بازیکن تهرانی و شهرستانی به اردوهای مقطعی تیم ملی دعوت شدند و چند بازی تدارکاتی از جمله دیدار مقابل تیمهای لهستان و شوروی برگزار شد.
در آغاز این سال پیروزی در مرحله نیمه نهایی لیگ (۶۸) با شکست دارایی به فینال رسید و در بازی نهایی ۲ بر۱ مغلوب استقلال شد. این اولین بار بود که پیروزی با مربیگری پروین به استقلال می باخت . درجام باشگاههای تهران نیز پیروزی با گل شماری نسبت به استقلال و برای پنجمین سال متوالی قهرمان شد.
در مهر ماه ۶۹ بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ در شهر پکن بر گزارشد و تیم ملی ایران بامربیگری علی پروین پس از سالها اولین قهرمانی خود در آسیا را جشن گرفت.
پرسپولیس در سال ۷۰ عنوان نایب قهرمانی تهران و سومی لیگ را کسب کرد. در جام حذفی تهران نیز در دور اول حذف شد و در جام حذفی آسیا که از سال قبل باقی مانده بود پس از کناره گیری دائو ریال کره جنوبی با غلبه بر تیمهای الهلال عربستان و المحرق بحرین اولین جام حذفی آسیا (جام در جام آسیا) را فتح کرد . این اولین عنوان بینالمللی پرسپولیس بود.
همچنین در مهر ماه همان سال تیم ملی فوتبال ایران در جام بین قاره ای آسیا و آفریقا به مصاف الجزایر قهرمان جام ملتهای آفریقا رفت . دیدار رفت در تهران برگزار شد و تیم ملی فوتبال ایران در یکی از بهترین بازیهای تاریخ خود با حساب ۲ بر ۱ الجزایر را شکست داد. قبل از بازی برگشت پروین در مصاحبه با جراید گفت:در الجزیره با سیستم ((علی اصغری)) حریف را متوقف میکنیم . تیم ایران در این بازی با ارائه یک بازی بسته تا دقایق پایانی درحفظ نتیجه موفق بود ولی در یک لحظه غفلت، بین حلیمه مدافع الجزایر در بین مدافعان پرشمار ما توپ را درون دروازه عابدزاده جای داد تا عنوان قهرمانی دو قاره به الجزایریها برسد.
ادامه بازیهای حذفی سال قبل برگزار شد و پرسپولیس، با نتیجه ۲ بر ۱ ملوان انزلی را مغلوب کرد. در جام در جام آسیا نیز تیم پرسپولیس پس از انصراف نماینده لبنان دربرابر تیمهای فانجا امان، بنی یاس امارات و الاتحاد عربستان در مجموع به برتری دست یافت و به فینال بازیها رسید.
در این زمان علی پروین به علت مشغله زیاد و به خاطر حضور و تمرکز بیشتر بر روی تیم ملی که عازم جام ملتهای آسیا (۱۹۹۲) بود، در بیشتر بازیها محمد مایلی کهن را به جای خود قرار میداد. در جام ملتهای آسیا ایران در دور اول حذف شد .
در دیدار رفت نهایی جام در جام آسیا تیم پرسپولیس در حالی که چند یار اصلی خود را به همراه نداشت در ورزشگاه ملیتوکیو در برابر نیستان ژاپن به تساوی یک بر یک رسید و قرار شد بازی برگشت در فروردین ماه سال بعد برگزا ر شود.
در فینال جام آزادگان نیز دیدار فینال بین دو تیم پرسپولیس و پاس برگزار شد که این دیدار پس از ۱۲۰ دقیقه یک بر یک مساوی خاتمه یافت و در ضربات پنالتی این پاسیها بودند که برای دومین بار پیاپی جام را مال خود کردند . همچنین در دی و بهمن ماه این سال بازیهای سوپر لیگ باشگاههای تهران برگزار شد و تیم پرسپولیس به علت انتخاب قبلی به عنوان میهمان در این بازی شرکت کرد. که در این بازیها با مربیگری محمد مایلی کهن و بازیکنان جوانتر به میدان رفت.
در شروع این سال پرسپولیس بازی برگشت خود در جام در جام آسیا را در ورزشگاه آزادی در برابرنیسان ژاپن برگزار کرد و در حالی که دربازی رفت نیمی از راه قهرمانی را طی کرده بود، در تهران و در کمال ناباوری یک بر صفر مغلوب حریف ژاپنی شد . و جام را از کف داد. در خرداد و تیر ماه سال ۱۳۷۲، تیم ملی فوتبال ایران در جام اکو قهرمان شد و سپس در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴ موفق عمل کرد و به دور دوم صعود نمود. در جام حذفی آسیا (۱۹۹۳) پیروزی پس از غلبه بر السالمیه کویت در برابر العربی قطر باخت و حذف شد.
در جام آزادگان نیز پس از سایپا به مقام دومی رسید.
در مهر ماه ۷۲ بازیهای مقدماتی جام جهانی آمریکا در دوحه قطر برگزار شد و ایران در حالی که چند بازیکن نام آشنای خود از جمله کرمانی مقدم، پیوس و محرمی را به علت محرومیت و عابدزاده را به علت مصدومیت در اختیار نداشت و بدون بازی تدارکاتی جدی راهی این رقابتها شد و در روز اول با ۳ گل به کره جنوبی باخت . این باخت تبعات بسیار بدی برای فوتبال ما در پی داشت، زیرا بر اساس گفتههای بازیکنان آن دوره، پس از این بازی در رختکن و هتل محل اقامت اختلاف و کشمکش بین بازیکنان و مربیان بالا گرفت تا جایی که بعضی از بازیکنان قصد ترک اردو را داشتند که با پا در میانی مسئولان، ظاهراً غائله خاتمه یافت . ایران در بازی دوم ژاپن را مغلوب کرد و در بازی سوم که از حساسیت بالایی بر خوردار بود به مصاف عراق رفت و مغلوب این تیم شد. کره شمالی را دو بر یک برد و در بازی آخر در برابر عربستان در یک بازی پر گل و بدون تاکتیک که فقط هدفمان گلزنی بود مغلوب عربستان شدیم تا این تیم به همراه کره جنوبی مسافر آمریکا شود. ایران در بین ۶ کشور پنجم شد.
پس از بازگشت تیم ملی، نامهربانی با پروین از فرودگاه آغاز شد و تا منزل و محل کار او ادامه یافت حرمت او را شکستند، در حالی که یک عمر بازی، مربیگری و افتخاراتی را که برای پرسپولیس و ایران بدست آورده بودند، ندیدند! پروین از ماهها قبل از بازیهای قطر بارها گفته بود که تیم ملی مشکل دارد (مشکل بازی تدارکاتی، بازیکن، مالی و....) پس از چند روز کادر مربیان تیم ملی شامل پروین، ابراهیمی، کماسی و مایلی کهن از کار برکنار شدند. البته تبعات شکست در قطر ادامه یافت تا آنجا که صفی زاده رئیس فدراسیون فوتبال و حسن غفوری فرد رئیس سازمان تربیت بدنی نیز کنار گذاشته شدند.
پس از برکناری پروین وی در تیم پرسپولیس هم مربیگری نکرد و محمد پنجعلی به همراه ناصر محمدخانی هدایت تیم را بر عهده گرفتند.
پس از کسب نتایج ضعیف از سوی تیم پرسپولیس، هواداران این تیم مدام خواهان بازگشت پروین شدند . امیر عابدینی مدیرعامل باشگاه، ابتدا زیر بار نمیرفت ولی پس از بازیها و نتایج روزهای اول لیگ ۷۷ وی عقب نشینی کرد و زمینه حضور مجدد پروین را فراهم نمود. پس از ۵ سال، در مهر ماه سال۷۷ (بازی با فجر سپاسی) پروین بار دیگر به صحنه فوتبال باز گشت و به عنوان سرمربی پرسپولیس بر روی نیمکت این باشگاه پر طرفدار نشست . روز بازگشت مجدد او به فوتبال یکی از روزهای بسیار ماندنی درنزد وی و هواداران بود. یک ماه بعد، شادی هواداران تکمیل شد و در روز ۲۲ آبان پیروزی، رقیب سنتی خود (استقلال) را با یک گل مغلوب کرد، این برد در حالی به دست آمد که خوشبینترین افراد هم آنرا پیش بینی نمیکردند اما پرسپولیس با ترفندهای مخصوص پروین استقلال را مغلوب کرد و در پایان سال نیز قهرمان شد .
در این سال پرسپولیس در رقابتهای جام حذفی (باقیمانده از سال قبل) به مقام قهرمانی رسید و در فینال استقلال را ۲ بر ۱ شکست داد.
در لیگ آزادگان نیز این تیم طی دو دیدار رفت و برگشت موفق عمل کرد. در بازی رفت (۲ مهر) در حالی که داور عربستانی دو یار پرسپولیس را در همان نیمه اول از بازی اخراج کرد برد استقلالیها مسجل می نمود ولیکن تیم پرسپولیس با ارائه یک بازی غیرتمند و هماهنگ نتیجه مساوی را رقم زد، نتیجه ای که برای قرمزها کمتر از برد نبود. در بازی برگشت (۸ اسفند) پرسپولیس با دو گل، استقلال را مغلوب کرد و در پایان بازیها با هفت امتیاز اختلاف نسبت به استقلال قهرمان شد.
در آغاز این سال پرسپولیس در جام باشگاههای آسیا، سوم شد . در این سال و طی چند مرحله اختلافات مدیریتی در باشگاه پرسپولیس بالا گرفت و در حالی که بازیکنان و مربیان این تیم از این همه سر درگمی و همچنین مشکلات مالی کلافه شده بودند ، پروین با سیاست خاص خود بازیکنان را جمع آوری کرد و ضمن روحیه دادن، آنها را روانه بازیها کرد که عنوان نایب قهرمانی در آخرین لیگ آماتوری ایران و مقام سوم آسیا دستاورد آن بود.
در اوایل سال اکبر غمخوار از سوی هیئت مدیره باشگاه به عنوان مدیر عامل برگزیده شد و در خرداد ماه در حالی که قهرمانی استقلالیها در لیگ حتمی به نظر می رسید، پرسپولیس در حالتی معجزه آسا قهرمانی را از چنگ آبیها در آورد.
در این سال مشکلات مالی در باشگاه بیداد می کرد.
در این سال و پس از پایان دومیـن لیگ حـرفه ای، سران پرسپولیس یک مربی کروات (وینگوبگوویچ) را جایگزین پروین کردند. پروین به عشق مردم و دوستانش به یاد روزهای جوانی در باشگاههای البرز و کیان امتیاز باشگاه آذربایجان را خریداری کرد تا این تیم پایگاه هوادارانش باشد . پس از خرید باشگاه با چند بازیکن مطرح سالهای قبل مثل رضا شاهرودی، بهزاد داداشزاده، علی باغمیشه و صالح پور توافق کرد. تیم آذربایجان بازیهای خود را زیر گروه لیگ دسته دوم ایران پیگیری کرد و در پایان بازیهای مقدماتی از گروه اول و در حضور تیمهای شهرداری لنگرود، آذر آب اردبیل، سپید رود رشت، فرمانداری مریوان، استقلال انزلی و پرسپولیس زنجان به عنوان تیم دوم گروه راهی مرحله بعدی بازیها شد.
پروین در سال ۸۳ مجددا به پرسپولیس بازگشت و به عنوان مدیرفنی پرسپولیس مشغول به کار شد.
او در اردیبهشت ۱۳۸۶ با خرید امتیاز تیم اکباتان تهران به مبلغ ۸۰۰ میلیون تومان، رسما مدیریت و اداره این تیم را برعهده گرفت. که نام آن را به استیل آذین تغییر داد و بازیکنان صاحب نامی همچون : ابراهیم میرزاپور، فرزاد مجیدی، بهروز رهبریفر، حامد کاویانپور، علی انصاریان، ابراهیم اسدی، محمد محمدی، داوود فنایی، پژمان جمشیدی، محمد پروین، نیما نکیسا، ایمان رزاقیراد و ... به مربیگری تئودی یونگ سپس بهروز رهبریفر و فرهاد کاظمی در آن فعالیت میکردند. استیل آذین در فصل ۱۳۸۷-۱۳۸۸ به لیگ برتر فوتبال ایران راه یافت.
او از حامیان اصلی محمود احمدی نژاد در انتخاب 1388 می باشد. پروین به سایت برنانیوز گفت: "من به آقای رئیسجمهور هم گفتم مصاحبههای قبلی از من، فضایی بودهاند و من فقط کنار آقای رئیسجمهور هستم"
دراواخر شهریور ماه سال 90 با حکمی از سوی محمد عباسی وزیر ورزش علی پروین به عنوان یکی از اعضای هیئت مدیره پرسپولیس انتصاب کرد وی همچنین محمد حسین نژاد فلاح(معاون سابق احمدی نژادورییس سابق سازمان بنیاد شهید )ولطف الله فروزنده دهکردی (معاون برنامه ریزی ومنابع احمدی نژاد)وسردار رویانیان ومحمد پنجعلی رابه عنوان دیگر اعضای هیئت مدیره انتخاب کرد که هیئت مدیره هم در اقداماتی سردار رویانیان را به عنوان مدیر عامل وفروزنده (معاون احمدی نژاد)را به عنوان رییس هیئت مدیره انتخاب کردند (منبع :سایت ورزش 3)م."
ملی